BİLDİRİLER

BİLDİRİ DETAY

İmren ÖZTÜRK YILMAZ, Abdullah Yasin BİLİCİ, Semih ORTAERİ, Hakan AYDIN
LAZER KAYNAK YÖNTEMİYLE BİRLEŞTİRİLMİŞ TBF VE DP1000 ÇELİK SACLARININ KAYNAK BÖLGESİ MİKROSERTLİK DAĞILIMI
 
Lazer kaynak teknolojisi, direnç ve ark kaynağı gibi diğer yaygın olarak kullanılan ergitme kaynak tekniklerine göre avantajları nedeniyle otomotiv uygulamalarında yüksek kaynak kalitesine sahip bağlantıların üretilmesinde son yıllarda dikkat çekici bir birleştirme yöntemi haline gelmiştir. Lazer kaynağının avantajları arasında üretimde esneklik, otomasyon kolaylığı, yüksek kaynak hızı, yüksek güç yoğunluğu, ısıdan etkilenen bölgenin küçük olması, kaynak dikişi derinlik-genişlik oranının yüksek olması ve iş parçasının düşük termal distorsiyonu sayılabilir. Bu çalışmada farklı kalınlıklarındaki TBF ve DP1000 çelik sacları alın konfigürasyonuyla fiber lazer kaynağı ile birleştirilmiştir. Kaynak akımı olarak 1,5 kW, kaynak hızı olarak da 40 mm/sn, 50 mm/sn, 60 mm/sn, 80 mm/sn ve 120 mm/sn değerleri kullanılmıştır. Kaynak bölgesinde en yüksek sertlik değerleri erime bölgesinde gözlenmiştir. DP1000-DP1000 kaynağında erime bölgesindeki sertlik değeri 380 HV0.1 civarında iken, TBF-DP1000 ve TBF-TBF kaynaklarında erime bölgesindeki sertlik değerleri 450 HV0.1 üzerine çıkmaktadır. Genel itibariyle ısı tesiri altındaki bölgede en yüksek sertlik değerleri ince taneli ısı tesiri altındaki bölgede elde edilmiştir. Kaynağın her iki çelik sac tarafındaki dar geçiş bölgesindeki sertlik değerleri temel malzemenin sertlik değerlerinin altına düşmüştür (yumuşama bölgesi). TBF-DP1000 kaynağında en düşük sertlik değerleri DP1000 tarafında yumuşama bölgesinde ortaya çıkmıştır (450 HV0.1 altı). Ayrıca genel itibariyle ilerleme hızı artışının kaynak esnasındaki ısı girdisini azaltmasından dolayı yumuşama bölgesindeki sertlik değerlerini yukarı çektiği de gözlemlenmiştir. ORCID NO: 0009-0004-4676-146X

Anahtar Kelimeler: Lazer Kaynağı, TBF Çeliği, DP1000 Çeliği, Mikrosertlik Dağılımı, Yumuşama Bölgesi



 


Keywords: